- ქართველი სპორტსმენები ფეხბურთი
- ეროვნული ნაკრები
- ეროვნული ლიგა
- ეროვნული ლიგა 2
- ლეგიონერები
- თასი
- ასაკობრივი ნაკრები
- სხვადასხვა
- ევროპა ლიგა
- კონფერენს ლიგა
- ინგლისი
- ესპანეთი
- იტალია
- გერმანია
- საფრანგეთი
- მსოფლიო ჩემპიონატი
- ჩემპიონთა ლიგა
- ევროპის ჩემპიონატი
- სხვადასხვა
- ქალთა ფეხბურთი
- ტრანსფერები კალათბურთი
- ეროვნული ნაკრები
- სუპერლიგა
- თასი
- NBA
- ლეგიონერები
- ევრო ლიგა
- ევროპის ჩემპიონატი
- მსოფლიოს ჩემპიონატი
- ასაკობრივი ნაკრები
- სხვადასხვა ჭიდაობა
- ძიუდო
- თავისუფალი
- კლასიკური
- ქართული
- სუმო
- სამბო
- ქალთა ჭიდაობა
- ბერძნულ-რომაული
- პარაძიუდო ჩოგბურთი
- როლან გაროსი
- უიმბლდონი
- ავსტრალიის ღია პირველობა
- ამერიკის ღია პირველობა
- მონტე კარლო
- ATP ცინცინატი
- მადრიდის მასტერსი
- რომის მასტერსი
- მაიამის მასტერსი
- სხვადასხვა რაგბი
- ეროვნული ნაკრები
- დიდი 10
- თასი
- ლეგიონერები
- 6 ერი
- ტესტები
- ერთა თასი
- მსოფლიო თასი
- ასაკობრივი ნაკრები
- სხვადასხვა ფორმულა 1
ფრანჩესკო ტოტი: რომი, ეს მთელი სამყაროა
<p>ფრანჩესკო ტოტის უცნობი ისტორიები <br> როდესაც ჩემპიონთა ლიგის პლეი-ოფის განმეორებით შეხვედრაში "რომა" საკუთარ კედლებში "პორტუსთან" განადგურდა, საყოველთაო ყურადღების ცენტრში მოექცა ფეხბურთელი, რომელსაც საერთოდ არ უთამაშია იმ შეხვედრაში - ეს ფეხბურთელი ფრანჩესკო ტოტი გახლდათ, რომელიც სარბენ ბილიკზე იდგა და მოედანს ნაღვლიანი სახით გაჰყურებდა - ამ კადრებმა მსოფლიო მოიარა, ტოტიმ დაკარგა შანსი, რომ ჩემპიონთა ლიგაზე კიდევ ერთხელ, ბოლოჯერ ეთამაშა...</p><p>სერია A-ს მიმდინარე გათამაშება გამორჩეულია იმით, რომ ეს იქნება ფრანჩესკო ტოტის ბოლო სეზონი "რომას" შემადგენლობაში.</p><p>39 წლის "იმპერატორმა" შესაძლოა, კიდევ ერთი წელი ამერიკაში გააგოროს ბურთი ან სულაც ბუცები ლურსმანზე ჩამოჰკიდოს, მაგრამ ერთი ცხადია - 2017 წლის მაისის მიწურულს დიდი ეპოქა დასრულდება: ფრანჩესკო ტოტი "რომას" დატოვებს...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">ტოტის სეზონი</span></strong></div></p> სერია A-ს მიმდინარე გათამაშებას ფრანჩესკო ტოტის ფაქტორი ფონად გასდევს - ის მუდმივად ყურადღების ცენტრშია, ურთიერთობს ჟურნალისტებთან, აფიქსირებს საკუთარ მოსაზრებებს აქტუალურ თემებზე და იხსენებს წარსულს, რომელმაც მას სახელი და დიდება მოუტანა. რაც უფრო გახურდება სეზონი და წავა კულმინაციისკენ, ტოტიც კიდევ უფრო მეტად მიიპყრობს ყურადღებას და მას კიდევ უფრო მხურვალედ დაუკრავენ ტაშს სტადიონებზე - დიახ, არა მარტო "ოლიმპიკოზე", არამედ ყველა სხვა არენაზე, სადაც ის ბოლოჯერ გააგორებს ბურთს.</p><p>ჟურნალისტმა ტოტის სწორედ ასეთი კითხვა დაუსვა: "არის ეს თქვენი სეზონი?" და შემდეგი პასუხი მოისმინა: "ეს იქნება ჩემი სეზონი იმ შემთხვევაში, თუკი სკუდეტოს მოვიგებთ და "რომას" ტროფეით დავემშვიდობები. ეს არის მიზანიც და ოცნებაც, რომლის გამოც ყველაფერს გავაკეთებ. არაერთხელ ვთქვი და კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, რომ თუ სკუდეტოს მოვიგებ, მაშინ კარიერას დავასრულებ და ამერიკაში გადაბარგებაზე აღარ ვიფიქრებ, რადგან ეს იქნება ეპოქის იდეალური დასასრული, ნამდვილი გვირგვინი".</p><p>ქვემოთ, ტოტიმ კიდევ ერთხელ გაიხსენა წარსული და ისეთ ფაქტებს ახადა ფარდა, რომლებიც აქამდე უცნობი იყო - ფრანჩესკომ თავის ბავშვობაზე, ოჯახსა და მარადიულ სიყვარულზე ისაუბრა, რომელსაც რომი და "რომა" ჰქვია...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">დედის სიტყვა</span></strong></div></p> 27 წლის წინ ჩემი სახლის კარებზე ბრახუნი მომესმა, მისაღებ ოთახში კი რამდენიმე სოლიდურად ჩაცმული მამაკაცი შემოვიდა, რომლებსაც "მილანის" სიმბოლიკით გაფორმებული ჰალსტუხი ეკეთათ.</p><p>ისინი ჩამოვიდნენ იმისთვის, რომ "მილანში" წავსულიყავი და იქ ახალგაზრდულ გუნდში მეთამაშა - ეს ჯერ კიდევ ის პერიოდია, როდესაც ფეხბურთს მხოლოდ ეზოში ვთამაშობ და "რომას" ახალგაზრდულ გუნდშიც არ ვირიცხები - ეს იყო დიდი შანსი, დიდი გამოწვევა, რომელზეც ალბათ მხოლოდ გიჟი თუ იტყოდა უარს, თუმცა იმ დღეს დედაჩემი სწორედ ის გიჟი იყო, რომელმაც ჩემი ლომბარდიაში გადაბარგება დაბლოკა...</p><p>დედაჩემი ტრადიციული იტალიელი ქალია, რომელსაც შვილების იქით არაფერი აინტერესებს - მან ვერც კი წარმოიდგინა, რომ 12 წლის შვილი სახლისგან ასე შორს გაეშვა. მაშინ მითხრა ის სიტყვები, რომელიც ფონად გასდევს მთელ ჩემს ცხოვრებას: მთავარი შენი სახლი და შენი ოჯახია. უკვე 39 წლის ვარ, ბევრს მივაღწიე, მაგრამ მთავარი ფასეულობა ჩემთვის ისევ სახლია, რომი კი სწორედ ჩემი სახლია...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">ოჯახის ფაქტორი</span></strong></div></p> არ მახსოვს ბიძაჩემი, რადგან ძალიან პატარა ვიყავი. როდესაც გარდაიცვალა, მაგრამ მან დიდი როლი ითამაშა ჩემი ცხოვრების განვითარებაში - "რომას" თავგადაკლული გულშემატკივარი იყო და მამაჩემსაც სწორედ მან შეაყვარა წითელ-ყვითელი ფერები, მამისგან კი ეს სიყვარული მე გადმომედო.</p><p>როდესაც დავიბადე, ბიძაჩემი ყველას არწმუნებდა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს "რომას" მთავარ გუნდში ვითამაშებდი - იმედია, ზემოთ რაღაც არსებობს და მან ნახა ჩემი დებიუტი, განვითარება და ყველა ის წარმატება, რომელსაც მშობლიური გუნდის მაისურით მივაღწიე. ცხოვრება ხშირად უსამართლოა და ბიძაჩემსაც აუცილებლად უნდა ენახა ის, რასაც პირველი თვითონ ამტკიცებდა...</p><p><p><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12.16px;"><strong><span style="color: #ff0000;">პირველი ემოცია</span></strong></span></div></p> "რომას" სიყვარული მამაჩემმა შემყარა და პირველად სწორედ მან წამიყვანა "სტადიო ოლიმპიკოზე". 7 წლის ვიყავი და არასდროს დამავიწყდება ის ემოცია, რაც მაშინ განვიცადე. დღემდე ყურში ჩამესმის გულშემატკივართა სიმღერები, შეძახილები და პეტარდების სუნი, რომელიც ერთდროულად მწარე და ძალიან ტკბილი იყო. მოედანზე ვხედავდი ფეხბურთელებს, რომლებსაც ვეთაყვანებოდი, მათ შორის, ჯუზეპე ჯანინის, რომლის პოსტერებით აჭრელებული მქონდა კედლები.</p><p>გავაცნობიერე, რომ ვიყავი ათასობით ადამიანთან ერთად, რომლებსაც ჩემსავით უყვარდათ ეს გუნდი და ეს ფერები - ეს იყო ერთიანობის საოცარი შეგრძნება და ამ ყველაფერს 7 წლის ბავშვი ვგრძნობდი. სწორედ მაშინ დავიწყე ოცნება, რომ ოდესმე აუცილებლად უნდა მეთამაშა "რომაში" და ამ გუნდისთვის ყველაფერი გამეღო.</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">დიდი ეპოქის დასაწყისი</span></strong></div></p> მას შემდეგ, რაც დედამ "მილანის" წარმომადგენლებს კატეგორიული უარი სტკიცა, რამდენიმე კვირა იყო გასული და ჩვენი სახლის ტელეფონზე საოცნებო ზარი გაისმა - ჩემი თამაში "რომას" სკაუტებს შეუნიშნავთ და მეც "ტრიგორიას" ბავშვთა აკადემიის ბაზაზე ვიყავი დაბარებული. სწორედ იქიდან გავხდი "მგელი" და იქიდან დაიწყო გზა, რომელიც დღემდე გრძელდება...</p><p>მამა დღე და ღამე მუშაობდა და სწორედ დედა იყო ის ადამიანი, რომელსაც ვარჯიშებზე დავყავდი. ორი, სამი და ხშირად ოთხი საათი მელოდებოდა, როდესაც ვვარჯიშობდი და ყველაფერს აკეთებდა, რომ ჩემი ოცნებისთვის ხელი არ შეეშალა. მელოდებოდა წვიმაში, თოვლში, ქარსა და ყინვაში - დღეს ამაზე ბევრს ვფიქრობ, მაშინ კი ამას არც ვაფასებდი - ვთვლიდი, რომ ეს ასეც უნდა ყოფილიყო და სულ რომ 8 საათი მევარჯიშა, დედა იმ სკამზე უნდა მჯდარიყო, სტადიონთან ახლოს, ღია ცის ქვეშ...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">დებიუტი</span></strong></div></p> მატჩის დაწყებამდე ორიოდე საათი იყო დარჩენილი, როდესაც მითხრეს, რომ "რომას" მთავარ გუნდში უნდა მეთამაშა. "ტრიგორიის" ბაზიდან რომის ოლიმპიური სტადიონისკენ დავიძარით. ვიჯექი ავტობუსში და ვერც კი ვხვდებოდი, რა ხდებოდა ჩემს თავს - ვგრძნობდი, რომ მთლიანად გავხურდი, საშინლად დავიძაბე და მღელვარებამ პიკს მიაღწია. სიმართლე გითხრათ, ეს მღელვარება დღემდე მომყვება, როდესაც 39 წლის ასაკში გავდივარ მინდორზე და ზურგს უდიდესი გამოცდილება მიმაგრებს. ვფიქრობ, ვინც ამ წნეხს და პასუხისმგებლობას ვერ გრძნობს, ის არ იმსახურებს "რომას" მაისურით თამაშს.</p><p>ის პირველი მატჩი კი საოცრად ემოციური იყო - ვთამაშობდი ბიძაჩემისთვის, რომელიც "რომას" გადარეული ტიფოზი იყო და პირველი მან იწინასწარმეტყველა, რომ წითელ-ყვითელ მაისურს მოვირგებდი; ვთამაშობდი მამაჩემისთვის, რომელმაც პირველად წამიყვანა "სტადიო ოლიმპიკოზე" და შემდეგაც სტადიონზე სწორედ მასთან ერთად დავდიოდი. ვთამაშობდი დედაჩემისთვის, რომელიც წვიმაში, თოვლსა და ქარში დამყვებოდა ვარჯიშებზე, მელოდებოდა და ყველაფერს აკეთებდა, რომ ოცნება ამეხდინა. ვთამაშობდი ჩემი ოჯახისთვის, რომელიც ყოველთვის გვერდში მედგა...</p><p><img src="pictures/artimages/image17/0be6e01183e2fabc50da9187c51d0cc7.jpg" border="0" alt="Sportall.Ge" title="ფრანჩესკო ტოტი: რომი, ეს მთელი სამყაროა" /></p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">ყველაზე დიდი შეცდომა</span></strong></div></p> 12 წლის წინათ მივიღე შეთავაზება მადრიდის "რეალიდან" და უნდა ვაღიარო, რომ ამ ვარიანტზე სერიოზულად დავფიქრდი. მქონდა საუბარი "რომას" სპორტულ დირექტორთან და ჩვენ განვიხილავდით ტრანსფერის დეტალებს.</p><p>იყო დიდი ცდუნება, რომ კარიერა გამეგრძელებინა პლანეტის უძლიერეს გუნდში, სადაც უდიდესი ვარსკვლავები თამაშობდნენ. ვფიქრობდი იმაზე, თუ როგორი იქნებოდა მადრიდში ცხოვრება, თეთრი მაისურით თამაში და განცდა იმისა, რომ "რეალის" წევრი ხარ.</p><p>სწორედ ეს ფიქრები იყო ჩემი ყველაზე დიდი შეცდომა - მე ფიქრებში დავუშვი, რომ "რომა" დამეტოვებინა, ამას კი ვერ ვპატიობ საკუთარ თავს. საბედნიეროდ, დავრჩი "რომაში" და დავრჩი იმ სიტყვის ერთგული, რაც თავის დროზე დედამ მითხრა: ყველაზე დიდი ფასეულობა მშობლიური სახლი და ოჯახია, რომი კი ჩემი სახლი და ოჯახია...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">ერთგული</span></strong></div></p> შემიძლია თამამად ვთქვა, რომ ერთგული ვარ ყველაფერ იმის მიმართ, რაც მიყვარს. უზომოდ მიყვარს სახლი, სადაც გავიზარდე და ოჯახი, რომელშიც ვიზრდებოდი. ალბათ, ვერ დაიჯერებთ, მაგრამ მე დედასთან ერთად ვცხოვრობდი იქამდე, სანამ ჩემს მეუღლესთან, ილარისთან ჯვარს დავიწერდი. ერთგული ვარ ჩემი გუნდის და ჩემი ქალაქის, სადაც უზომოდ ბედნიერი ვარ.</p><p>როდესაც "ტრიგორიას" ბაზაზე მივდივარ და ვარჯიშის დაწყებამდე, თანაგუნდელებთან ერთად ყავას ვსვამ, ეს უდიდეს სიამოვნებას მანიჭებს - ბედნიერი ვარ, როდესაც ვარჯიშების და თამაშების შემდეგ გასახდელში განვლილ ბატალიებს განვიხილავთ.</p><p>როდესაც კარიერას დავამთავრებ, ეს ყველაფერი უზომოდ მომენატრება - ამიტომ სულ უფრო ხშირად ვფიქრობ მწვრთნელობაზე და იქნებ ეს სიამოვნება უკვე ახალ ამპლუაში განვიცადო. მე ჩვევების კაცი ვარ და მიჭირს იმასთან განშორება, რასაც ასე შევეჩვიე - მე ერთგული კაცი ვარ და რაც მიყვარს, იმას ვერასდროს ვუღალატებ...</p><p><p><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #ff0000;">რატომ მიყვარს რომი?</span></strong></div></p> ბევრი მეკითხება, მაინც რატომ მიყვარს ასე ძალიან რომი და რატომ დავრჩი მთელი კარიერა ამ ქალაქში? - პასუხი მარტივია: რომი ჩემი ოჯახია, ჩემი მეგობრები და ის ხალხი, რომელიც ყველაზე მეტად მიყვარს. რომი ზღვაა, მთები, არქიტექტურული შედევრები და რა თქმა უნდა, უბრალო რომაელები, რომლებიც ყველასგან გამორჩეულები არიან. რომი - ეს მთელი სამყაროა...</p><p><strong>ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"</strong></p>
ელმასს "ნაპოლის" დატოვება ისევ მოუწევს
გლასნერი ან სლოტი - "მილანს" მთავარი მწვრთნელის პოსტზე ორი კანდიდატურა ჰყავს
მამარდაშვილი და ალისონი გამოირიცხა? - "იუვენტუსს" არგენტინელი მეკარის დამატება სურს
20 წ. | ვინ მოდის საქართველოში - აშშ
ანტმანი: თუ შანსებს ვერ იყენებ, ამით მეტოქე სარგებლობს
ბაჰრეინთან მატჩში საქართველოს ნაკრების შემადგენლობა ცნობილია
რობერტსონი "ლივერპულიდან" "ტოტენჰემში" გადავიდა
ვინგსმა ჰიუნდაი დაამარცხა და ფინალში ვსა-ს შეუწყვილდა | რა ხდება ასაკობრივ A ლიგებში?
"მე კი წავედი, მაგრამ მის ადგილას კარგად დავფიქრდებოდი" - კოულმა კალაფიორის "რეალში" შესაძლო ტრანსფერზე ისაუბრა
"შავი ლომი" | "ტოიოტა ჩელენჯს" "აირლინკ პუმასით" ვიწყებთ
კიტეიშვილი: სანაკრებო დონეზე შედეგები მარტივად არ მიიღწევა და ამისთვის მზად უნდა ვიყოთ
ოფიციალურად - "ლივერპული" ირაოლამ ჩაიბარა
U21 | აშშ V საქართველო - მატჩისწინა ვარჯიში ბრანსკოში
არც კოშტა და არც სვილარი - პსჟ იტალიელ მეკარეს დაიმატებს
Le Parisien: პსჟ-მ ბატრაკოვთან დაკავშირებით გადაწყვეტილება მიიღო
20 წ. | ვინ მოდის საქართველოში - ესპანეთი
ქალთა ნაკრები ფარერის კუნძულების ეროვნულ გუნდს უმასპინძლებს
"ხვიჩა პირველივე წუთებიდან ითამაშებს... მამარდაშვილს ვურჩევდი, რომ სხვა კლუბში გადავიდეს" - ვილი სანიოლის პრესკონფერენცია
ვან დერ ვაარტმა მიანიშნა, რომ რუსებმა ევროპირველობაზე დოპინგი მიიღეს
მატჩის დღე! ბაჰრეინთან "მამარდას" გარეშე და "კვარასთან" ერთად
ვლაჰოვიჩი "იუვენტუსს" თავისუფალი აგენტის სტატუსით დატოვებს
"3-4 წლის წინ, არავინ მომისმინა" - "ჩელსის" ყოფილმა ფეხბურთელმა ხვიჩა კვარაცხელიაზე ისაუბრა
"რეალის" ფეხბურთელობისას რომ ეს მეთქვა, მომკლავდნენ, მაგრამ..." - აზარმა ერთმანეთს მესი და რონალდო შეადარა
კიდევ ერთი სეზონი - დიბალა სავარაუდოდ, "რომასთან" კონტრაქტს გაახანგლძრივებს
[PHOTO] ელ შაარავის საცოლემ ბარძაყზე ფეხბურთელის სურათი დაიხატა - რას წერს ლუდოვიკა სოციალურ ქსელში
პსჟ "რომასგან" კიდევ ერთი მეკარის წაყვანას გეგმავს
"რეალში" რომ მეთამაშა, "ოქროს ბურთს" მოვიგებდი" - ფრანჩესკო ტოტი
"მილანს" "კრისტალ პალასი" არჩია - ირაოლამ "როსონერის" შეთავაზება იუარა
"მათ ეს დაგვიმტკიცეს" - ტოტიმ პსჟ-ზე ისაუბრა
ახლა უკვე თანახმაა - რანიერის იტალიის ნაკრების მწვრთნელობა სურს
მორიგი უარი “მილანს” - “როსონერის” ჩაბარება არც ხავიმ ისურვა
ლეაოს თურქეთში უხმობენ - პორტუგალიელ ფეხბურთელს მსუყე გასამრჯელო ექნება
დაბრუნება სამშობლოში? - დიბალას ცნობილი არგენტინული გუნდი ეპატიჟება
დიბალა "რომაში" დარჩა - არგენტინელი სამშობლოში დაბრუნებას ჯერჯერობით არ აპირებს
ტოტიმ დაადასტურა - ლეგენდარული იტალიელი "რომას" უბრუნდება
"დიბალა თუ ლაუტარო?" - ტოტის არჩევანი გაგაოცებთ
არც კოშტა და არც სვილარი - პსჟ იტალიელ მეკარეს დაიმატებს
ფრანჩესკო ტოტის ვაჟმა 19 წლის ასაკში კარიერა დაასრულა
გლასნერი ან სლოტი - "მილანს" მთავარი მწვრთნელის პოსტზე ორი კანდიდატურა ჰყავს
"პოლიტიკოსი არ ვარ... თუ ეს მოხდება, მოსკოვში აღარ ჩავალ..." - ტოტიმ 8 აპრილს რუსეთში დაგეგმილ ვიზიტზე ისაუბრა
"ახალი გამოწვევის დროა" - ლეაომ "მილანის" დატოვების სურვილი გამოთქვა